ไกด์ + แปล ED น้องไทโย Tokimeki GS3
posted on 04 May 2011 12:35 by unusualness in TokimekiGS
Entry นี้ทำไกด์น้องน้อยไทโยคุง ตัวละครลับสุดแสนจะโชตะ จาก toki gs3 มาลงจ๊ะ
เริ่มด้วยข้อมูลส่วนตัวก่อนแล้วกัน
ชื่อ – Kasuga Taiyo(春日太陽) ชื่อก็พระอาทิตย์ นามสกุลก็พระอาทิตย์แหะ (Taiyo太陽แปลว่าพระอาทิตย์ , Kasuga春日 จะแปลว่า วันฤดูใบไม้ผลิ หรือแสงอาทิตย์แห่งฤดูใบผลิก็ได้)
นักพากย์ - Ikuchi Yuuichi (井口 祐一) นักพากย์คนนี้เกิดวันเดียวกับโคโมริคุงGS2 ล่ะ (วันที่22เดือน2)
ส่วนสูง - 158, 158, 160 cm
น้ำหนัก - 48,48,49 kg
วันเกิด - 17 เดือน3
ราศี – มีน กรุ๊ปเลือด B
งานPart time - ไม่ได้ทำ
ชมรม – เบสบอล
ไทโยคุงเป็นรุ่นน้องเราสองปี(เด็กกว่านีนะคุงปีนึงอ่ะ) ไทโยคุงอยู่ชมรมเบสบอล ฉะนั้นไม่เข้าถ้ำเสือย่อมไม่ได้ลูกเสือ ไม่เข้าชมรมเบสบอลย่อมไม่ได้ไทโยคุง ซึ่งหากเราเข้าชมรมเราจะเป็นผู้จัดการทีม
เหตุการณ์
1.ปีสองเดือน 9 วันที่ 27 -30 เงื่อนไข เราต้องเป็นสมาชิกชมรมเบสบอล และมีค่าสังคม(気配り)เกิน 45 ขี้นไป (เข้าชมรมบ่อย ๆ ค่านี้เกินแน่นอน ตอนจบไทโยค่านี้ของเราได้ถึง700เลย)
เลือกตอบข้อแรก บอกชื่อเราไปซะ ถ้าเลือกข้อสองจะหลุดออกจากรูทไทโยคุง
2.อยู่ระหว่างปีสองเดือน10 -ปีสองเดือน2
เราจะไปดูไทโยคุงซ้อมบ่อย ๆ ต้องเลือกคำสั่งชมรม แล้วเจอมินิอีเว้นท์พูดกับตัวเองให้ครบ5ครั้ง
ไม่มีตัวเลือกให้เลือก
4.ปีสามเดือน4วันที่5 เงื่อนไขเราต้องอยู่ชมรมเบสบอล และเคยผ่านเหตุการณ์ในข้อ3 มาแล้ว
คราวนี้ไทโยคุงก็ขึ้นม.ปลายซักที
ไทโยคุงจะถามเราว่าจำเขาได้ไหม ให้เลือกตอบข้อแรกไปว่า แน่นอนจำได้อยู่แล้ว ถ้าเลือกข้อสองแสดงว่าเราจำเขาไม่ได้ ก็จะไม่ได้เจอเขาอีก
ในช่วงเวลาพักซ้อม เขามาขอช่วยงานเรา
ไม่มีตัวเลือกให้เลือก มีอีเว้นท์ไทโยคุงแบกกระเป๋าให้ทุกคนในทีม
หลังจากแพ้การแข่งขัน จะเจอไทโยคุงเหมือนจะยืมมองทะเลอยู่บนดาดฟ้า พอเราไปทัก เขาจะบอกว่าเขาดูวิวอยู่ พอเราถามว่าทำไมถึง ตาแดง ๆ เขาจะบอกว่าไม่มีอะไรแล้ววิ่งหนีไป (เราก็จะสงสัยเขาคงกำลังร้องไห้อยู่)
ตอนเย็นหลังเลิกเรียนจะเจอไทโยคุงกำลังจะกลับบ้าน พอเราถามว่าไม่ไปชมรมเหรอ เขาบอกว่าวันนี้จะโดดชมรม เรารั้งตัวเขาไว้ เขาก็จะระบายความในใจว่า เป็นเพราะเขาที่การแข่งแพ้ คนในชมรมก็คงคิดแบบนั้น เขาโชว์แต่ด้านที่น่าอายให้เราเห็น แล้วเขาก็เล่าว่าเมื่อก่อนแม้เขาจะเล่นเบสบอลไม่เก่งแต่เขาก็ชอบที่จะเล่นแค่นั้นสำหรับเขาเขาคิดว่ามันก็ดีพอแล้ว แต่เดี๋ยวนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว เขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เราก็บอกเขาว่าสำหรับคนที่มีความพยายามนั้นไม่ได้น่าอายเลย แล้วก็คนในชมรมก็ไม่ได้คิดแบบนั้น การที่มีไทโยคุงอยู่ทำให้คนในชมรมร่าเริง ไทโยคุงเขาก็บอกว่าทุกคนในชมรม? รุ่นพี่ด้วย? (น้านนนนนนนนน) เขาก็บอกว่าเข้าใจแล้วครับ ถ้ามันจะทำให้เราร่าเริงได้
ไม่มีตัวเลือกให้เลือก
เลือกข้อแรก “คราวต่อไปก็พยายามเข้านะ” สำหรับแบบนุ่มนวล เลือกข้อสอง “ดูแลก้นให้ดีล่ะ” สำหรับแบบรุนแรง (ที่เราล้อเค้าว่าให้ดูแลก้นให้ดี เพราะพอเขาโดนเดทบอลแล้วมาให้เราทำแผล เพื่อน ๆ ในทีมล้อว่า เอาก้นให้รุ่นพี่ช่วยทำแผลให้สิ ไทโยคุงเขาจะเถียงว่าเขาเจ็บที่เอว ไม่ใช่ก้น)
ให้เลือกข้อแรกเป็นการตอบตกลง ถ้าเลือกข้อสองปฏิเสธไปจะหลุดออกจากรูทไทโยคุง
ผ่านอีเว้นท์แล้ว SDในจอทางซ้ายตอนใช้คำสั่งชมรมจะเปลี่ยนไป
ไทโยคุงจะมาชวนเราไปเดทจะมีตัวเลือกสามตัวเลือก
เลือกข้อแรกไปเล่นสเก็ตสำหรับแบบนุ่มนวล เลือกข้อสองไปสระน้ำอุ่นสำหรับแบบรุนแรง เลือกข้อสามจะหลุดออกจากรูทไทโยคุง
หลังจากผ่านเหตุการณ์นี้ SD เวลาเซฟจะเปลี่ยนไป
12.ไปเดท วันอาทิตย์หลังจาก เกิดเหตุการณ์ในข้อ11 มาแล้ว ไม่มีตัวเลือกให้เลือก
14.อยู่ระหว่างปีสามเดือน2วันที่1–เดือน2วันที่18 เงื่อนไข ผ่านเหตุการณ์ในข้อ13 มาแล้ว เหตุการณ์จะเกิดขึ้นในวันธรรมดา น้องเขาจะมาหาเราที่ห้อง มาบอกอะไรซักอย่างจำไม่ได้แล้ว ประมาณว่าเขาจะได้ลงแข่งขันหรืออะไรซักอย่าง ไม่มีตัวเลือกให้เลือก
จริง ๆ การจบน้องไทโยก็ไม่ยาก หลัก ๆ ก็แค่เข้าชมรมบ่อย ๆ
ถ้าตอบแบบรุนแรงครบทั้ง4ครั้งจะได้EDแบบรุนแรง (ต้องตอบแบบรุนแรงให้ครบ4ครั้งถึงจะได้)
เราลองเล่นจบทั้งสองแบบแล้ว ซึ่งทั้งสองแบบนั้นคำพูดต่างกันนิดหน่อยเอง ฉะนั้นเราว่าไม่จำเป็นต้องเล่นสองรอบก็ได้ เลือกเอาแบบใดแบบหนึ่งก็พอค่ะ
แบบนุ่มนวลไทโย – อ๊ะ! รุ่นพี่!? ในที่สุดก็เจอ!
...ผม , ตามหารุ่นพี่อยู่ครับ ทั้งห้องเรียน ทั้งห้องชมรม ทั้งที่สนาม แต่ว่าหาที่ไหนก็ไม่เจอ...
เรา – อย่างนั้นเหรอจ๊ะ?
ไทโย – พอคิดว่าจะจากกันไปทั้ง ๆ อย่างนี้ ผมก็นึกถึงเรื่องตำนานของโบสถ์ขึ้นมาได้
เรา – ชั้นก็คิดว่าถ้าหากมาที่นี่อาจจะได้เจอไทโยคุง
ไทโย – จริงเหรอครับ! มันเป็นปาฏิหารย์ครับ! ตำนานภูติ...... ผม, รู้สึกได้ถึงพรหมลิขิตครับ!
เรา – อืม , ดีจริง ๆ ที่รออยู่ที่นี่ไทโย – รุ่นพี่-ชื่อเรา- คะ...คิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอครับ ผมดีใจ...... [เริ่มร้องไห้]
เรา – โถ่ , อย่าร้องไห้สิจ๊ะ!
ไทโย – เอ่อ , ไม่พูดว่า “ยินดีด้วยที่จบการศึกษา” ไม่ได้สินะครับ?
เรา – เอ๋?
ไทโย - ... ... ก็จบการศึกษาเนี่ย ไม่เห็นยินดีเลยครับ!
ก็ตั้งแต่พรุ่งนี้จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วไม่ใช่เหรอครับ... ! !
เรา – ไทโยคุง... ...
ไทโย – รุ่นพี่-ชื่อเรา- ผมเฝ้ามองรุ่นพี่มาตลอดตั้งแต่ตอนอยู่ชมรมม.ต้น
เรา – เอ๋?
ไทโย – ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่พอครับ เพราะฉะนั้น รุ่นพี่, จากนี้ต่อไปกรุณาอยู่ด้วยกันไปตลอดด้วยเถอะครับ! กรุณาเป็นแฟนของผมด้วยเถอะครับ!
เรา – อืม ไทโยคุงช่วยเป็นแฟนของฉันด้วยนะ
ไทโย - .................................................เอ๋?
.............. !? ไม่ได้ใช่เรื่องโกหกสินะครับ ไม่ใช่ความฝันจริงนะครับ! !
เรา – อืม ขอบคุณที่ช่วยงานของผู้จัดการทีมมาตลอด
ไทโย – เอ๋?
เรา – ตั้งแต่ตอนชมรมม.ต้นสินะ ขอบใจนะจ๊ะ
ไทโย – ฮือออ, ฮืออออ [ร้องไห้]
เรา – .....จับมือกันได้ไหมจ๊ะ?
ไทโย – มือของรุ่นพี่... นิ่ม แล้วก็อบอุ่น
ผม...จะไม่มีวันปล่อยรุ่นพี่ไปเด็ดขาด
เรา – อืม
ไทโย – อะ ...เอ่อ.......
เรา – ช่วยหลับตาลงหน่อยได้ไหมจ๊ะ...........
ไทโย – ครับ!
[เราจูบไทโยคุงหน้าสแตนกลาส]
-จบ-
เรา – ไทโยคุง?
ไทโย – อ๊ะ! รุ่นพี่!? ในที่สุดก็เจอ!
...ผม , ตามหารุ่นพี่อยู่ครับ ทั้งห้องเรียน ทั้งห้องชมรม ทั้งที่สนาม แต่ว่าหาที่ไหนก็ไม่เจอ...
เรา – อย่างนั้นเหรอจ๊ะ?
ไทโย – พอคิดว่าจะจากกันไปทั้ง ๆ อย่างนี้ ผมก็นึกถึงเรื่องตำนานของโบสถ์ขึ้นมาได้
เรา – โดนหาเจอซะแล้วเหรอเนี่ย
ไทโย – เอ๊ะ? มะ ไม่นะ ผะ ผมอยากเจอรุ่นพี่...
เรา – หุหุ ล้อเล่นจ๊ะ
ไทโย – เอ๋!?
เรา – ฉันก็รอมาตลอด
ไทโย – เอ๋? จริงเหรอครับ รุ่นพี่อุตส่าห์รอผม ดีใจมากเลยครับ ดีจริง ๆ ที่มาที่นี่
เรา – ต้องขอบคุณตำนานเนอะ
ไทโย – เอ่อ , ไม่พูดว่า “ยินดีด้วยที่จบการศึกษา” ไม่ได้สินะครับ?
เรา – เอ๋?
ไทโย - ... ... ก็จบการศึกษาเนี่ย ไม่เห็นยินดีเลยครับ!
ก็ตั้งแต่พรุ่งนี้จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วไม่ใช่เหรอครับ... ! !
เรา – ไทโยคุง... ...
ไทโย – รุ่นพี่ -ชื่อเรา- ผมเฝ้ามองรุ่นพี่มาตลอดตั้งแต่ตอนอยู่ชมรมม.ต้น
เรา – เอ๋?
ไทโย – ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่พอครับ เพราะฉะนั้น รุ่นพี่, จากนี้ต่อไปกรุณาอยู่ด้วยกันไปตลอดด้วยเถอะครับ! กรุณาเป็นแฟนของผมด้วยเถอะครับ!
เรา – อืม ไทโยคุงช่วยเป็นแฟนของฉันด้วยนะ
ไทโย - .................................................เอ๋?
.............. !? ไม่ได้ใช่เรื่องโกหกสินะครับ ไม่ใช่ความฝันจริงนะครับ! !
เรา – อืม ขอบคุณที่ช่วยงานของผู้จัดการทีมมาตลอด
ไทโย – เอ๋?
เรา – ตั้งแต่ตอนชมรมม.ต้นสินะ ขอบใจนะจ๊ะ
ไทโย – ฮือออ, ฮืออออ [ร้องไห้]
เรา – .....จับมือกันได้ไหมจ๊ะ?
ไทโย – มือของรุ่นพี่... นิ่ม แล้วก็อบอุ่น
ผม...จะไม่มีวันปล่อยรุ่นพี่ไปเด็ดขาด
เรา – อืม
ไทโย – อะ ...เอ่อ.......
เรา – ช่วยหลับตาลงหน่อยได้ไหมจ๊ะ...........
ไทโย – ครับ!
[เราจูบไทโยคุงหน้าสแตนกลาส]
-จบ-
)
#1 By tokimemo on 2011-05-04 13:21